پنهان داشتنِ اشغال امریکای ، به بهانه پاکستان ؟

پانزده سال قبل ، امریکا با فرماندهی لشکر اشغالگر چهل کشور به طور مستقیم و آشکارا به افغانستان عزیز هجوم آورد ، هدف و انگیزه ای واقعی یورش این بود که طلسمِ شوکت و عظمت تاریخی ملت افغان زمین را بشکند ، غرور دینی و ملی آنان را برهم زند و آن چهره های کاسه لیس […]

پانزده سال قبل ، امریکا با فرماندهی لشکر اشغالگر چهل کشور به طور مستقیم و آشکارا به افغانستان عزیز هجوم آورد ، هدف و انگیزه ای واقعی یورش این بود که طلسمِ شوکت و عظمت تاریخی ملت افغان زمین را بشکند ، غرور دینی و ملی آنان را برهم زند و آن چهره های کاسه لیس و مزدورِ را به عنوان زمام داران و قدرتمندان انتخاب کند که از سال ها به این سو در کلیساها و کلب های امریکا و اروپا استخدام شده بودند و تحت پرورشِ ارگان های استخباراتی قرار داشتند .
امریکا برای اینکه بسیار به طریق سهل به اهداف شوم خود برسد و نیز درین راستا با قیام عمومی و همه شمول افغان ها نیز دچار نگردد از یک سو استراتژی وحشت افگنی و استبداد گرای را به راه انداخت و از سوی دیگر به همه رسانه های حلقه به گوش و خود فروش فرمان داد که همه آن کسانی که علیه استعمار نیروهای خارجی و رژیم مزدر کابل دست به سلاح بزنند و یا لا اقل با این نظام نا مشروع ابرازِ مخالفت بکنند باید علی الفور بدون تفحص و تجسس به پاکستان نسبت داده شوند ، که گویا ایشان مهره های کشور همسایه یعنی پاکستان اند و از سوی آن تربیت یافته اند و سپس به افغانستان فرستاده شده اند .
در حالیکه هویدا است ، پاکستان در ائتلاف که از سوی امریکا و به سرپرستی امریکا بنیان گذاری شده بود عملاً شامل است ، روسی ها و کمیونستان نیز در برابر مجاهدین سابق به این نوع تبلیغات زهر آلود دامن می زدند و هدف شان این بود که  تجاوز شوروی سابق را از چشمان ملت پنهان نگه دارند و یا حد اقل یک نوع توازن به وجود بیاورند که اگر از یک سو شوروی ها هجوم آورده اند باید دیده شود که از سوی دیگر پاکستان اراده دارد افغانستان را اشغال کند و مجاهدین را برای نبرد و مبارزه آماده می سازد .
و لیکن از این حقیقت اغماض می ورزیدند که مجاهدین بر علیه آن لشکری می جنگد که افغانستان را عملا اشغال نموده است ، هزاران عساکر آنان در افغانستان وجود دارد ، هر روز صدها افغان را زیر تیغ می کند و هزاران تن را در زندان ها پابندِ سلاسل نموده است ، حالا نیز همان مهره های شوروی سابق و کارمندان رژیم کمیونستی است که برای کمک به امریکا و دیگر نیروهای اشغالگر گماشته می شوند .
رسانه های که زیر دالرهای امریکای می رقصند و سیاستمداران که در خمار این دالر ها مدهوش اند هر لحظه هرزه گوی می کنند و حنجره های خود را به این پروپاگند پاره کردند که همه آن کسانی که در برابر عساکر خارجی و رژیم کابل مزاحمت می کند حتماً زیر دست پاکستان اند و به فرمان آن راه می روند .
البته ، ملت شجاع افغان می داند ، کسانی که به غلامی و مزدوری امریکا سرِ تسلیم خم نکنند و به نرخ سر با کمال شجاعت بجنگند چه نیازمندی دارند که به حرف های پاکستان و یا یک کشور دیگری همسایه گوش بدهند و برای تعمیل خواهش و فرمان آن ها خود را قربان کنند ؟
 اگر هدف امارت اسلامی افغانستان و مجاهدین اگر فقط به دست آوردن قدرت و یا امتیاز باشد ، پانزده سال قبل امریکای ها آماده بودند که با طالبان مفاهمه بکنند و شرایط طالبان را بپذیرند و لیکن واقعیت اینست که امریکا این کار را به عوض از بین بردن استقلال افغانستان انجام می دادند ، به این معنی که رئیس جمهور آن زمان امریکا ( جورج بش ) از امارت اسلامی می خواست در برابر یکه تازی امریکا مشکل ایجاد نکند و سیاست و دولت خود را موافق با منافع و مصالح ملی امریکا عیار سازد .
مایان به مزدوران کابل بسیار به صراحت می گوییم که داعیه ای جهاد و مقاومت مجاهدین را هر چند به پاکستان نسبت بدهید و تهمت بزنید نمی توانید ذهنیت ملت مجاهد افغان زمین را تغییر بدهید و در برابر مجاهدین اماده بسازید .
امارت اسلامی افغانستان همواره در آزمون ملت پیروز شده است ، ملت خوب می داند که برنامه و مسیر طالبان چه است ؟