وُجدان گندیدگان چگونه دم از وجدان مداری می زنند؟

محمود احمد نوید واقعۀ دلخراش حمله بر پوهنتون کابل توحش، توهم، ناشی گری و اوج دشمنی قصابان ملت با علم، دانش، ملت، وطن و سرزمین زیبای افغانستان را به نمایش گذاشت، آنها که عادت کرده اند با هر قطره خونی که از ملت غریب و بیچارۀ افغان ریختانده می شود برای خود زمان خریده تا […]

محمود احمد نوید

واقعۀ دلخراش حمله بر پوهنتون کابل توحش، توهم، ناشی گری و اوج دشمنی قصابان ملت با علم، دانش، ملت، وطن و سرزمین زیبای افغانستان را به نمایش گذاشت، آنها که عادت کرده اند با هر قطره خونی که از ملت غریب و بیچارۀ افغان ریختانده می شود برای خود زمان خریده تا بیشتر بر چوکی میخ شده بر گرده های ملت عزیز تکیه زده و از خون ملت، بازار سیاست خود را گرم بسازند.

امرالله صالح و امثالش دگر چهره های کاملا شناخته شده و روی سیاه در تاریخ ملت عزیز ماست آنها که با انواع و اقسام ظلم و جفا و با توسل به هر نوع وسیلۀ جبر و زور سعی در خوشنام ساختن خویشتنِ خویش اند و برای بقای خویش در قدرت از هیچ توحشی اباء ندارند؛ این روزها کار جدیدی که یاد گرفته اند اینست که نام داعش را وسیله می شوند و به گمان غلط و پوچ خود علیه مجاهدین زهرافشانی کرده و چنان حمله های مشمئزکننده و ناشیانۀ مرتکب می شوند که قلب انسانیت را به درد می آورد.

کسی که داعش را پرورده کند، بگمارد، نیرو بدهد، اکمالش کند، تربیه و تمویلش کند، نقشه راه بدهد، و آن را اسکورت استخباراتی و نظامی کند چگونه و با کدام روی در هنگام آن توحش (حمله بر پوهنتون کابل) به نام داعش (که آن هم بارها به ثبوت واضح گردیده که داعش در افغانستان کسانی جز پیاده نظام عساکر اجیر نیستند) وقیحانه دست های به خون آلودۀ داعش را تبرئه کرده و به جای پذیرش ضعف خویش در راستای برقراری امنیت ملت به دنبال توجیه بوده و انگشت اتهام را به سوی مجاهدین امارت اسلامی نشانه روند؟

پیداست که ادارۀ کابل با این ترفند شوم، قصد تقابل ملت با مجاهدین را دارد؛ اما که خوشبختانه همۀ ملت آگاه است (و با آنکه موج منفی تبلیغات دشمن از طریق رسانه های زرخرید در اوج خود قرار دارد) و (لکن) همه می دانند در تشخیص اهداف نظامی مجاهدین امارت اسلامی در طول سال های اشغال با سایر گروهکهای شرور و فتنه پیشه از زمین تا آسمان تفاوت وجود دارد؛ چرا که اهداف نظامی مجاهدین کاملا متوجه قدرت نظامی اشغالگران و ادارۀ دست نشاندۀ آنها بوده؛ و برعکس اهداف کور گروه های فتنه پیشه مثل داعش یا مسجد بوده یا مدرسه یا یک مرکز علمی و یا هم به اسم جنگ مذهبی بر حساسیت های ملی آتش افروخته که چیزی جز در به دری و ایجاد مشکلات فزاینده و فجایع غیرقابل جبران برای ملت و کشور عزیز در پی نداشته است.

امرالله صالح و امثالش که دم از وجدان مداری می زنند بیایند توضیح دهند داعش را چه کسی در افغانستان برای چه اهدافی روی کار آورد؟ چرا رشد داد؟ چرا هرگاهی که داعش در شکست مطلق قرار داشت با چرخبال نظامی به کمک اش شتافت؟ و چرا اینهمه از کار داعش پرده پوشی می شود؟ آیا گندیدگی واقعی وجدان چیزی جز اینست که داعش را در میهمان خانه های امنیت ملی پرورده کرده و بر اهداف عموما مذهبی نقشۀ راه داده و دست آخر مثل چوپان دلسوز در کنار قربانیان آمد اشک تمساح می ریزانند؟؟؟

امارت اسلامی از بدو آن حملۀ شوم که در واقع حمله بر علم، توسط دشمنان علم و دانش و تحصیل فرزندان افغان بود در چندین پیام مختلف و شدیداللحن، حمله را به شدت تقبیح، توضیح و جوابیۀ رسمی به ادعاهای دروغین ادارۀ کابل داده و خود را در غم قربانیان آن حادثۀ دلخراش شریک دانسته و به ملت عزیز خود واضح نموده که با ادعاء و تهمت دروغین ادارۀ کابل گناه نابخشودنی آن حکام خاین به هیچ وجه قابل توجیه نبوده و ملت و تاریخ افغانستان آن قصابان ملت را هرگز نخواهند بخشید.