وطن قراری است و مواد غذایی کمی ارزان‌تر از سالهای پیش

نویسنده: أخوالشهید یکی از دوستان مهاجر پس از چند سال هجرت، به منطقه خود در بدخشان برگشته بود و پس از رسیدن به مقصد پیام فرستاد و خبر رسیدنش را به من داد. از این که به سلامتی و تندرستی به وطنش رسیده بود خوشحال شدم و پس از احوال پرسی و تعارف؛ از اوضاع […]

نویسنده: أخوالشهید

یکی از دوستان مهاجر پس از چند سال هجرت، به منطقه خود در بدخشان برگشته بود و پس از رسیدن به مقصد پیام فرستاد و خبر رسیدنش را به من داد.
از این که به سلامتی و تندرستی به وطنش رسیده بود خوشحال شدم و پس از احوال پرسی و تعارف؛ از اوضاع و احوال منطقه‌ی شان پرسیدم، در جواب دو جمله کوتاه و مختصر گفت: وطن قراری است و مواد غذایی کمی ارزان‌تر از سالهای پیش است.
این دو جمله‌ی بسیار مختصر نشانه‌دهندهٔ خدمات و تلاش‌های خستگی‌ناپذیر مسؤلان بلندپایهٔ وطن و شایستگی و لیاقت آنها در میدان سیاست و کشورداری است. شاید این ادعا عجولانه و شتاب زده باشد؛ اما اگر به اوضاع و احوال افغانستان در گذشته توجه شود در خواهیم یافت که شاید پنج، شش سال قبل تمام نگرانی و پریشانی ملت افغان زمین ناامنی و ترس و هراس از عملیات‌های دهشت افکنانه و چور و چپاول اموال و دارایی شان توسط جنگ‌سالاران و زورگویان مسلح و افراد وابسته به آنان بود که با آرامش خاطر و پشت‌گرمی به اموال و دارایی و حتی عرض و آبروی مردم در روز روشن دست‌درازی می‌کردند و هیچ کسی جرأت مقابله با آنان را نداشت.
چه بسیار افراد مستضعف و ناتوان که جان و مال و عزت و آبروی‌شان فدای خوشگذرانی جنگ‌سالاران و زورگویان شد و فریاد و دادخواهی‌شان به جایی نرسید.
اما خوشبختانه امروز وطن و میهن در آرامش و ملت در سایهٔ آسایش و امنیت زندگی می‌کند و مسؤلان بلندپایهٔ وطن حامی و پشتیبان قشر مستضعف و درماندهٔ جامعه هستند و با وجود تحریم‌های کمرشکن و ظالمانه از سوی دوست و دشمن و کارشکنی‌ها و سنگ‌اندازی بسیار از طرف برخی از دوستان و همسایگان، تلاش و زحمت‌های مستمر و پیگیری‌های شبانه‌روزی مسؤلان و دلسوزان، قیمت‌های مواد غذایی و مایحتاج زندگی عموم مردم نه تنها افزایش نیافته است بلکه ثابت مانده و حتی در مواردی کاهش هم یافته است.
آری؛ داشتن قراری و ارزانی یکی از بزرگترین آرزوهای هر ملت و جامعه است که به لطف خداوند و تلاش‌های خستگی‌ناپذیر فرزندان وطن، افغانستان عزیز و ملت مومن و متدین آن از این نعمت خدادادی بهره‌مند شده اند.
امید است که ملت و دولت قدر و ارزش این دو نعمت و احسان بزرگ را داشته و برای پایداری آن با یکدیگر همکاری و همیاری لازم داشته و برای حفاظت آن تلاش و کوشش نماید.
آری، نسل‌های خسته از جنگ و ویرانی با مجاهدت‌های فراوان به این نعمت مهم دست یافته‌اند و حال لازم است با چنگ و دندان آن را حفاظت نموده و به نسل آینده هدیه کنند تا فرزندان و نوادگان‌شان در سایهٔ امنیت و آرامش، وطن خود را به بهترین شکل ممکن ساخته و در همه زمینه‌ها خودکفا و مستقل باشند و از وابستگی صنعتی، نظامی و سیاسی به شرق و غرب رها شوند و با عزت نفس و تکیه و اعتماد به استعدادهای درخشان فرزندان خود به سوی آینده‌ای روشن حرکت کنند.