نشست سوم دوحه؛ گامی در نردبان پیروزی ا.ا.ا

پس از روی کارآمدن امارت اسلامی افغانستان، امارت اسلامی با دو دشمن روبرو شد؛ یکی آن، خودفروختگان داخلی، که به‌خاطر به‌دست آوردن قدرت از دست رفتهٔ خود، هنوز هم جلساتی دایر می‌کنند و دوم آن، دشمنان خارجی بودند که علاوه‌بر اینکه نشست‌های غیرمجازی را که نمایندگان برحال ملت افغانستان در آن شریک نمی‌بود دایر می‌کردند، شاهد تهدیدات و وضع محدودیت‌های آنان نیز می‌بودیم.

پس از روی کارآمدن امارت اسلامی افغانستان، بار دیگر افغانستان از چنگ بیگانگان بدر شده و لگام خود را تقدیم فرزندان اصیل این کشور نمود تا آنان این میهن را از گودال بدبختی‌ که به‌سبب مداخله‌های اجنبی‌ها به‌وجود آمده بود، به‌سوی استقلال سوق داده و دست‌های بیگانگان و کسانی باعث بروز آمدن معضلات و مشکلات در این کشور شده‌اند، از بُن برکند.

بدون شک، پیش از این افغانستان، استقلال تمامی اراضیت خود را از دست داده و متجاوزان هرگونه که می‌خواستند چرخ برّان را بر این ملت، دَور می‌دادند؛ از نشست‌های بن گرفته، تا جلساتی که پس از زدودن و راندن اشغال صورت می‌گرفت، هیچ نتیجه‌ای در پی نداشته و هر کدام آن، جز ویرانی افغانستان، به‌بار آوردن مشکلات بر این ملت و افزایش منافع دشمنان این سرزمین، ثمره‌ای به‌بار نیاورده است.

پس از روی کارآمدن امارت اسلامی افغانستان، امارت اسلامی با دو دشمن روبرو شد؛ یکی آن خودفروختگان داخلی که به‌خاطر به‌دست آوردن قدرت از دست رفتهٔ خود، هنوز هم جلساتی دایر می‌کنند و دوم آن، دشمنان خارجی بودند که علاوه‌بر اینکه نشست‌های غیرمجازی را که نمایندگان برحال ملت افغانستان در آن شریک نمی‌بود دایر می‌کردند، شاهد تهدیدات و وضع محدودیت‌های آنان نیز می‌بودیم.

پس از آنکه امارت اسلامی لگام حکومت افغانستان را در اختیار خود قرار داد؛ دشمن، تحت عنوان‌های «حقوق‎بشر به شمول حقوق ‎زنان و دختران، حکومت‎ فراگیر، مبارزه با هراس‌ا‌فگنی و قاچاق مواد مخدر» با ابتکار سازمان بین‌الملل در دوحه برگزار گردید؛ اما از آنجا که نمایندگان برحال ملت افغانستان وجود نداشتند و دعوت نشده بودند، از اوایل معلوم بود که هیچ اثری بر آن مرتب نمی‌گردد که همان‌طور شد.

همچنان پس مدت‌زمانی، بار دوم جلسه‌ای را به‌راه انداختند و نیز به این حقیقت پی برده بودند که بدون حضور نمایندگان امارت اسلامی، کار به‌جای چی نخواهد کشید.

بنابراین از إمارت اسلامی افغانستان نیز درخواست اشتراک شد؛ اما از آنجا که پیشنهادهای إمارت اسلامی و آجندایی که تقدیم کردند، پذیرفته نشد، از طرف إمارت اسلامی نیز به این دعوت مهر رد زده شده و نمایان ساخت که چنانکه بدون حضور ایشان، چنین جلساتی نتیجه نمی‌دهد، همچنان بدون پذیرفتن آجندا و پیشنهاد ایشان نیز ثمره‌ای در پی نخواهد داشت.

امارت اسلامی، در اوایل، به‌نشست دوحه واکنش نشان داده و گفت که موضوع زنان و دختران و …، از مسائل داخلی افغانستان است و به دیگران هیچ ربطی ندارد.

و از آنجا که این نشست بدون حضور نمایندگان امارت اسلامی برگزار شده بود، از همان ابتدای کار محکوم به شکست بود و همانطور که انتظار می‎رفت هیچ نتیجه‌ای نیز در پی نداشت.

تا اینکه سرانجام، در تاریخ ۳۰جون سال ۲۰۲۴، نشست سوم دوحه صورت گرفت که باز هم به امارت اسلامی افغانستان دعوت داده شد تا اشتراک کند؛ این بار متفاوت بود، امارت اسلامی نخست برای پذیرش این دعوت پیشنهادها و آجندای خود را مطرح کردند که برگزارکنندگان مجبور به پذیرش آن بودند، چون بدون حضور آنان جلسه نتیجه‌ای نداشت و شرط پذیرش دعوت آنان نیز چنین بود؛ بالآخره پذیرفته شده و از طرف امارت اسلامی افغانستان، هیأتی به سرکردگی الحاج مولوی ذبیح‌الله مجاهد، عازم سفر به سوی قطر شده و در پشت درهای بسته با نمایندگان کشورها به‌شمول ایالات متحده آمریکا نشست صورت گرفت.

این نشست سوم دوحه و عملکرد امارت اسلامی افغانستان، نمایانگر اوج استقلال افغانستان بوده و اعلام می‌دارد که افغانستان تحت تأثیر هیچ یکی نخواهد رفت، منافع این سرزمین، از ملت آن است و کسی دیگر حق ندارد دخالتی داشته باشد و هرگونه جلسات و نشست‌هایی که صورت می‌گیرد بدون نمایندگان برحال این ملت، ضرب صفر خواهند بود.

در این نشست هیأت امارت اسلامی، حرف اول را زده و در مورد مسایلی صحبت شد که طبق درخواست و میل امارت اسلامی بود، بدون اینکه بیگانگان دخلی داشته باشند.

ذبیح‌الله مجاهد در مورد این نشست و نتایج اولیهٔ آن گفت که اکثر کشورها از سکتور خصوصی افغانستان حمایت خود را اعلام کردند. تعهد شد تا محدودیت‌ها از راه‌های اقتصادی و بانکی برداشته شود. مواقف روسیه، چین، ایران، پاکستان، قزاقستان، ازبکستان، قرغیزستان، ترکمنستان، آمریکا و سازمان‌های همکاری‌های اسلامی قابل قدر بود.

در این نشست کشورهایی که اشتراک نموده بودند، بر پشتیبانی همه جانبه، در زمینه‌‌های حمایت از سکتور ‎خصوصی، مبارزه با مواد‎مخدر و بدیل ‎معیشت برای مردم افغانستان اعلان همکاری نموده و در راستای عملی ساختن ‎آن، تعهد سپردند.

فرجام سخن اینکه، إمارت اسلامی افغانستان، بار ‎دیگر برای جهانیان ثابت ساخت؛ چنانکه در میدان نبرد و آزادی‌خواهی به اشغالگران تن ندادند و شکست جبران ناپذیری را نثار ایشان کردند، در میدان سیاست نیز در مقامی فراتر و اعلی‌تر از تمامی کشورها و قدرت‎های جهان قرار دارند و با تمام جدیت از منافع ملت و کشور‎ خویش دفاع خواهند کرد.