ششم جدی؛ روز سیاه در تاریخ افغانستان!

نویسنده: طلحه مبارز بدخشانی افغانستان عزیز در طول سالیان متمادی بخاطر منابع سرشار طبیعی مورد تاخت‌وتاز ابرقدرت‌ها قرار گرفته است و روزهای سیاهی را تجربه نموده است که می‌توان ششم جدی سال ۱۳۵۸ را نیز یکی از جمله روزهای سیاه در تاریخ افغانستان قلمداد نمود.   چهل‌وچهار سال قبل، در چنین روزی ۲۵ هزار سرباز […]

نویسنده: طلحه مبارز بدخشانی

افغانستان عزیز در طول سالیان متمادی بخاطر منابع سرشار طبیعی مورد تاخت‌وتاز ابرقدرت‌ها قرار گرفته است و روزهای سیاهی را تجربه نموده است که می‌توان ششم جدی سال ۱۳۵۸ را نیز یکی از جمله روزهای سیاه در تاریخ افغانستان قلمداد نمود.

 

چهل‌وچهار سال قبل، در چنین روزی ۲۵ هزار سرباز تا دندان‌مسلح اتحاد جماهیر شوروی سابق به حریم سرزمین اسلامی افغانستان هجوم برده و در اولین اقدام خود، رییس‌جمهور وقت «حفیظ‌الله امین» را در قصر دارالأمان به قتل رسانده و «ببرک کارمل» را به قدرت رساندند و به ترتیب تعداد سربازان اشغال‌گر به بیش از یک‌صد‌هزار تن افزایش یافت. سربازان تا دندان‌مسلح نیروهای اشغال‌گر به جنایات نابخشودنی و غیر انسانی دست زدند که هزاران تن را شهید، زخمی و یاهم راهی زندان نمودند.

 

برای تمام جهان هویدا است که ملت افغانستان به هیچ ابرقدرتی تنِ غلامی نداده و در مقابل هر قلدر و زورگویی ایستادگی کرده و چنان درس‌هایی به آن‌ها داده‌اند که تا ابد ثبت تاریخ زرین‌شان گردید؛ بنابراین، این نیروهایی که در ششم جدی وارد افغانستان گردیدند با مقابلهٔ ملت افغانستان روبه‌رو شده و بیشترشان کشته و یاهم معلول برگشتند و این ایستادگی و مقابله عادت و ویژگی این مردم بوده؛ زیرا با مطالعهٔ صفحات تاریخ، به این پی می‌بریم که هر نیروی اشغال‌گری که به هدف تسخیر مملکت ما سربلند کرده‌اند، در نهایت توسط این مردم جهادپرور که هرچند قوت نظامی کافی‌ای نداشته است، سرکوب گردیده و سرانجام با شکست سنگینی مواجه شده است.

 

این نیروها با یک‌دهه حضورشان در افغانستان، شهرها، قریه‌جات، پل، پلچک، مساجد، مدارس، اماکن و تاسیسات عام‌المنفعه را مورد بمباردمان‌های وحشتناک خویش قرار دادند و افغانستان را به یک مخروبه تبدیل نمودند؛ اما از آن‌جایی که غلامی و بردگی در ضمیر مردم افغانستان جای نداشته و نخواهد داشت، با تحمل زحمات و تکالیف بیش از حد، در این یک‌دهه، توانست تلفات سنگینی بر صفوف نیروهای اشغال‌گر وارد کنند و در نهایت آن‌ها را شکست داده و مجبورشان کنند به خروج از افغانستان.

 

سرانجام این نیروها پس از یک‌دهه جنگ و درگیری، در ۲۶ دلو ۱۳۶۷، در مدت سه‌روز، از افغانستان خارج گردیدند.