«ششم جدی»ها، خائنان و دروس عبرت!

نویسنده: محمدداود مهاجر حدود ۴۴ سال قبل در چنین روزی (۶ جدی ۱۳۵۸ هش)، لشکرِ ۴۰ شوروی سابق که بالغ بر ۱۱۰هزار جنگجو بودند وارد خاک افغانستان شدند و عملاً این خاک پاک را اشغال کردند. از عمده عوامل این اشغال، چهره‌های خائنی بود که بر سفرهٔ شوروی و ایدئولوژی کمونیزم بزرگ شده بودند، دراین […]

نویسنده: محمدداود مهاجر

حدود ۴۴ سال قبل در چنین روزی (۶ جدی ۱۳۵۸ هش)، لشکرِ ۴۰ شوروی سابق که بالغ بر ۱۱۰هزار جنگجو بودند وارد خاک افغانستان شدند و عملاً این خاک پاک را اشغال کردند.

از عمده عوامل این اشغال، چهره‌های خائنی بود که بر سفرهٔ شوروی و ایدئولوژی کمونیزم بزرگ شده بودند، دراین زمینه تربیت شده و رشد کرده بودند و سپس به‌عنوان افراد نفوذی وارد دستگاه حکومتی شده و تمهیدات لازم برای به‌دست‌گرفتن زمام امور حکومتی را فراهم کردند و بعدش نیز با چشم سفیدی تمام، راه اشغالگران شرقی را به این میهن اسلامی باز کردند.

چهره‌های وابسته به شرق و غرب و یا به اطرافیان و همسایه‌گان، همیشه در راستای خیانت به این وطن گام بر داشته‌اند و همواره منافع این ملت را قربانی منفعت‌های اربابان خود کرده‌اند.

بیست‌سال اشغال آمریکا نیز دستاورد جنایت‌کارانی بود که به‌خاطر چوکی و منصب، پایتخت کشور را به مخروبه‌ای بدل کردند و بعدش نیز دست آمریکا و چهل کشور دیگر را گرفته و به‌خاطر پشتیبانی خود به افغانستان عزیز آوردند.

آری، روز ششم جدی رقم خورد. شوروی سابق همانند هیولایی جهان‌خوار در صدد رسیدن به آب‌های گرم و در جهت اشغال فکری و نظامی کشورها، آستین‌ها را خوب بالا زده بود. شوروی راه افغانستان را برای خود هموار می‌دید و گمان می‌برد که با تربیت تعدادی مزدور و اجیر می‌تواند بر ارادهٔ این مردم مؤمن چیره شود و ایدیولوژی «کمونیزم» و «کفر» به پروردگار جهانیان را به مردم این سرزمین تزریق کند؛ اما «به هر بیشه گمان مبر که خالیست، شاید پلنگی خفته باشد».

بلی؛ مردم فقیر و درویش افغانستان آن چیزی نبودند که آن‌ها فکر می‌کردند. ظرف یک‌دهه تمامی محاسبات‌شان را ضرب صفر کردند و با قربانی بیش از یک‌ میلیون شهید و حدود سه میلیون زخمی و آواره، توانستند پوزهٔ این اشغالگر متکبر را در مدت ده سال به خاک بمالند و اسباب فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را رقم بزنند.

اشغالگران هیچ‌گاه و در هیچ تاریخی نتوانسته‌اند میخ خود را در این سرزمین بکوبند و سلسله‌وار بعد از متحمل‌شدن خسارت‌های هنگفت مالی، جانی و سیاسی راهِ فرار را برگزیده‌اند و پس از شکست‌های مفتضحانه‌ای مجبور به ترک این دیار گشته‌اند.

و دیگر اینکه، خائنان همیشه خوار و ذلیل بوده‌اند؛ چهره‌های‌شان همیشه سیاه بوده و عاقبتی غیر از تاریکی و زباله‌دان تاریخ نداشته‌اند. امارت اسلامی باز هم راه بازگشت را برای آنانی که دیگران از غفلت‌شان استفاده می‌کنند باز گذاشته است و ندا می‌دهد: به راهی نروید که نتیجه‌اش از همین حالا معلوم است؛ بلکه به آغوش ملت و دولت خود بر گردید و از جاه‌طلبی دست بکشید؛ وگرنه تاوان دو دنیا عاید حال‌تان خواهد بود!

در نتیجه، اسناد و شواهد تاریخی به‌جامانده از رویدادهای تهاجم انگلیس، تجاوز قشون سرخ شوروی و اخیراً نیز اشغال بیست‌سالهٔ آمریکا و ائتلاف جهانی‌اش، بهترین کتاب برای مطالعه و شناختِ کشوری به‌ نام «افغانستان» (گورستان متجاوزان) است که باید از آن درس‌ها گرفت و تجربه‌ها اندوخت.